ائیله میشم

قوجالار تک ائوی چوخداندی یاتاق ائیله میشم
یورولوب سور سوموگوم دای اوتوراق ائیله میشم
گئجه لر صبحه کیمین خاطره لردن سوز آچیب
او کئچن گونلری ذهنیمده سوراق ائیله میشم
یاغی یوخ لامپایا بیر ذره ده گلمیر گمانیم
نئیله مک من آیی ظلمتده چراغ ائیله میشم
شور چورکدن سورا یوخ سفره ده بیر آیری یئمک
اودوکی ائللریمی شعره قوناق ائیله میشم
باش آغاردیقجا جوانلیق منه دای شیللاق آتیر
منده نای نای چاغیریب روحی اوشاق ائیله میشم
قورویوب چشمه لرین گوزلری ائللر اوزونه
بو آخان گوز یاشیمی منده بولاق ائیله میشم
اکدیگیم بستانیمین قارپیزی جیر جیردی بوتون
ناشی بستانچی کیمین ناشی آلاق ائیله میشم
کونده میز تندیره یاپدیقجا دایان مور توکولور
کوته گئتمیش چوره گی نئچه تاباق ائیله میشم
کر مه لیک لرده قوجام یازدا یاپان یاپالاری
توپلاییب بیرطرفه منده قالاق ائیله میشم
سوزی بیر بیر داریوب قاره هورک تک قلمیم
نئچه یول شانه وئریب بیرده داراق ائیله میشم
دایانار داغ داغا البته مثل دور بوکلام
فکرتم شهریاری منده دایاق ائیله میشم

ماتاح: جانیم؟!
میرت: جانا عئشقیم؟
ماتاح: سندن بیدانا سؤز سوروشوم؟!
میرت: {امن یجیب المضطر اذا دعاه و یكشف السوء! آللاه اؤزۉمی سنه تاپیشیریرام!} سوروش جانیم ...
ماتاح: دۉزۉن دئ، من‌نن قاباخ نئچه دانا قیز یولداشین واریدی؟!
میرت: {آغزینین سویون اوتقونور} جانیم سن منیم اوّل آخیر عئشقیم‌سن!
ماتاح: اَه اَه! یانی او پاستوریزه، مثبت اوشاخلاردانیدین‌ دا؟ ها هئشکیمین اۉزۉنه ده باخمازلار؟!
میرت: {ائله بیل گرح بیرآز سوابقیمدن دئیه‌م طرفه!} یوخدا جانیم! دئدیم اوّل آخیر عئشقیم‌، دئمه‌دیم کی اوّل آخیر قیز یولداشیم!
ماتاح: یانی پس قیز یولداشین واریدی دا؟ آدی نمنه‌ئیدی؟!
میرت: آدی؟ یا آدلاری؟! واللاه هئش یادیما گلمیر!
ماتاح: مگر نئچه نفری‌دیلر کی؟!!
میرت: واللاه هئش ساییسی الیمدن چیخیب! ها ها ها هـــا هــــــا ...
ماتاح: زهریمار! سنین‌کین سنه وئررم من ...
میرت: بالام اؤزۉن دئدین دۉزۉن دئیه‌م دا به! کۉسمه! حله شاما نمنه وار؟
ماتاح: شاما دا دده‌مین دردی وار! گئت ائله او ساییسی الینده اولمیه‌ن قیزلارین بیری شامیوی پیشیرسین! دا من‌نن ده دانیشما!
میرت: :|

خانیم: جانیم!
کیشی: بلی عئشقیم؟!
خانیم: دئییرم، ها قراریدی صاباح باهم گئداخ ائشیحه؟!
کیشی: هه! قشح گئجاخ شاهگؤلی ده، عئیران آشی ایچه‌جاغوخ، دولاناجاغوخ، عکس سالاجاغوخ ...
خانیم: آمما من گلنمیه‌جام!
کیشی: ئی! آخ به نیه؟!
خانیم: ائله‌بیل صاباح فاطیمه خالا گیل، مامان گیلده قوناخدیلار. منه ده دئدیلر گل. منده گئجام اورا دا.
کیشی: آها! یاخجی دا، دا هئش دا ...
خانیم: ائله بو؟
کیشی: یا نمنه ائله بو؟! دا سن دئیسن گلنمیه‌جاخسان منده دئدیم هئش دا!
خانیم: یووو! آخ ائله بیل بتر آللاهین‌نانیدی مندن بو سؤزی ائشیده‌سن!
کیشی: آخ به نئینیم؟! نه دئییم؟
خانیم: هئشزاد! آدام هئچ اولماسا بیر تاروف ائله‌ر!
کیشی: یاخجی! پس اوندا هئش لازیم دئییل گئده‌سن مامانین گیله. صاباح باهم چیخاجاخ ائشیحه ...
خانیم: ائله او دا! گئتدیغیم یئر بیدانا مامانیم گیلدی، اونو دا منه چوخ گؤرۉسن؟!!
کیشی: آللاه منی اؤلدۉر یخه‌م قوتولسون!
خانیم: آها! یانی مندن دویموسان دا؟! دا اصلن من‌نن دانیشما با ...
کیشی: :|

یاناسان اوشاغ

دی

اوزون گولسون اوشاق...

بئش یاشلی اوشاق تئلفونون زنگ سسینی ائشیدیب دسته‌گی قالدیریر: ـ آلو، بویورون. ـ
-آتانی یوخسا آنانی چاغیر.
 ـ ائوده یوخدورلار.
ـ اوندا، ائوده سندن باشقا بیر آدام وار؟
ـ بلی وار، باجیم ائوده دیر.
 ـ اوندا اونو چاغیر. بیر دقیقه 
سونرا اوغلان دئییر:
ـ آلو، او چوخ آغیردیر، بئشیکدن چیخارا بیلمه‌دیم.

موللا نصرالدین باره ده لطیفه

بیر گون موللا نصرالدینین ائوینی اوغر وورموشدو .
سحر قونشولار ییغیلیب موللانی دانلاماغا باشلادیلار . بیری دئدی :
مولا ! نییه قاپینی مؤحكم باغلامامیشدین كی اوغرو آچا بیلمیه .
بیری  دئدی :
كیشی سن نئجه یاتمیشدین كی اوغرو گلیب بیلمه میسن ؟
بیری دئدی :
كیشی  سن نییه قیمتلی شئی لری بیر یئرده گیزلتمه میشدین ؟
هره بیر سؤز دئدیكده موللا دئدی :
بس معلوم اولالی اوغرونون هئچ گناهی یوخوموش هامی تقصیرلر مندن ایمیش .

اولدورندن سورا ارکک دیشی سینه باخیللار

بیرارکک تولکی قاچیردی.دووشان اونو گوروب دئدی : ندن قاچیرسان؟.

ارکک تولکی دئدی : آخی دیشی تولکولری اولدوروللر.

دووشان دئدی: آخی سن کی دیشی دئیلسن.

دئدی : اولدورندن سورا ارکک دیشی سینه باخیللار.

نامه عاشقانه غضنفر به دوست دخترش

سلام بر تو

میدونم که صدامو شناختی‌ پس خودمو معرفی‌ نمیکنم

شایدم نشناختی، منم گضنفر

آااه ‌ای عشق من، چند روز که دلم برات گرفته و گلبم مثل یه ساعت دیواری هر دقیقه شصت لیتر آب را تقسیم بر مجذور مربع می‌کنه، حالا بگو بقال محل ما چند سالشه؟

امروز یاد آن روزی افتادم که تو من را دیدی و یک دل‌ نه صد دل‌ من را عاشق خودت کردی. یادت می‌‌آید؟

ای بابا عجب گیجی هستی‌، یادت نمی‌آید؟

خیلی‌ خنجی، خودم میگم. اون روز که من زیر درخت گیلاس سر کوچه، لبو کوفت می‌کردم با بربری. ناگهان پدرت تو را با جفتک از خانه بیرون انداخت و من مثل اسب به تو خندیدم، خیلی‌ از دست من ناراحت شدی. ولی‌ با عشق و علاگه به طرف من آمدی. خیلی‌ محکم لگدی به شکم من زدی و رفتی‌. آن لگد را که زدی برق از چشمانم پرید و حسابی‌ عاشقت شدم.

از آن به بعد هر روز من زیر درخت گیلاس می‌‌ایستادم تا تورا ببینم، ولی‌ هیچوقت ندیدم. اول فکر کردم که شاید خانه تان را عوض کردید ولی‌ بعدا فهمیدم درخت گیلاس را اشتباه آمده بودم.

یک گاب عکس خالی‌ روی میزم گذاشتم و داخل آن نوشتم “عشگم” هروقت آن را میبینم به تو فکر می‌کنم و تصویر تو را به ذهن می‌‌آورم. اینم بگم که من بدجوری گیرتیم هااااااااا ! مثلا همین دیروز داداشم داشت به گاب نگاه میکرد، دو تا زدم تو سرشو بهش گفتم مگه تو خودت ناموس نداری به دختر مردم نگاه میکنی‌؟

راستی‌ این شماره‌ای که به من دادی خیلی‌ به دردم خورد. هر روز زنگ میزنم و یک ساعت باهات درد‌ دل‌ می‌کنم و تو هم هی‌ میگی‌ “مشترک مورد نظر در شبکه موجود نمی‌باشد” من که میدونم منظورت از این حرفا چیه!! منظورت اینه که تو هم به من عشگ میورزی، مجه نه!؟

یه چیزی بهت میگم ولی‌ ناراحت نشی‌، گوساله! این چه وضع ابراز عشگه؟

ناراحت شدی؟ خاک بر سر بی جنبت!! آدم انقد بی جنبه؟

ولی‌ میدونم یکی‌ از این روزا سرتو میندازی پایین و عین بچه آدم میای تو خونه من، راستی‌ خواستی‌ بیای ده تا نون بربری هم سر راهت بجیر!

یه روزی میام خواستگاریت، می‌خوام خیلی‌ گرم و صمیمی‌ باباتو ببوسم و چندتا شوخی‌ دستی‌ هم باهاش می‌کنم که حسابی‌ اول زندگی‌ باهم رفیق بشیم، راستی‌ کله بابت مثل نور افکن میمونه. بعد عروسی‌ بهش بجو خیلی‌ طرف خونه ما پیداش نشه. من آدم کچل میبینم مزاجم بهم میریزه!

چند وقت پیش یه دسته گل برات از باغچه کندم که سر کوچتون دادمش به یه دختر دیگه، فچر بد نکن! دختر داشت نگاهم میکرد منم تو رودرواسی جیر کردم گل‌ رو دادم بهش، اونم لبخند ملیحی از ته روده اش به من زد. درسته دختره از تو خیلی‌ خوشگل تر بود ولی‌ چیکار کنم که بیخ ریش خودمی.

راستی‌ من عاشگ قورمه سبزی ام (البته بعد از تو) اگه برام خواستی‌ درست کنی‌ حواست باشه، بی‌ نمک بشه، بسوزه ، بد طعم بشه همچی لگدی بهت میزنم که نفهمی از من خوردی یا از خر!

خلاصه اینکه بی‌ قراری نکن، یه خط شعر هم برات گفتم. خوشت اومد اومد، نیومد به درک!

بی‌ تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم فکر نکن یاد تو بودم، داشتم اونجا ول می‌گشتم

قوربان تو گضنفر

اوردح ساتیرام

آنا ،اوشاغینا یایدا  نئچه ده نه اؤردح بالاسی آلمیشدی. چوخو اؤلموشدولر و تکجه بیری دیر قالیب یئکه لمیشدی. پاییز درسلر واقتی آناسی اوغلونا دئییر،" داها اؤرده یی ساخلایا بیلمیریک، گونده سیچیر حیطه، منده یووا بیلمیرم. سو پولو دا چوخ گلیر، بیر یاندان دا سنین درسلرین باشلانیر، یاخجی سی بودو اؤرده یی آپاریب ساتاسان".

اوغلان اؤرده یی گؤتوروب آپاریر ساتماغا. ایکی کوچه آشاغی لیقدا، بیر آرواد اؤردح ساخلاردی، آپاریر همن آروادا ساتسین.

قاپی آچیق اولدوغونا گؤره آانلاماز اوشاق گیریر آروادین ائوینه. اوشاق گؤرور آرواد یاتیب بیر کیشینین آلتیندا.

سوروشور اؤردح آلمیرسیز؟ کیشی دئییر، یوخ آلمیریخ، ایتیل بوردان.

بو زاماندا آروادین اری گلیر ائوه، آرواد تلسیک اوشاغی و اویناشینی( معشوقه سینی) سوخور ایشقابا( کمده) و قاپیسینی باغلییر.

سیرتیق اوشاق، بونو فورصت بیلیب و ایشقابین ایچینده کیشیدن سوروشور  اؤردح آلمیرسان؟

کیشی: یوخ، ایندی نه اؤردح آلماق واختیدی؟

اوغلان: آلماسان، ایندیجه سس سالاجاغام. یازیق کیشی اؤرده یی آلیر.

بیر آزدان اوغلان کیشیه دئییر: اؤرده یی ساتمیرسان؟

کیشی: ساتماسام سس سالاجاقسان دا البت؟

اوغلان: اوجوردو کیشی: حتما موفته آلیرسان.

اوغلان: ائله دی کیشی جیبینده کی پوللارین هامیسین وئریر اوغلانا.

آروادین اری گئدن دن سونرا، اوغلان قاچیر. گئدیر آناسینا ماجرانی دئییر.

آناسی دئیر: بو پوللار حارام دی. آپار قایتار اؤزونه.

اوغلان: من او کیشینی تانیمیرام. هاردان تاپیم اونو؟

آنا: اوندا بس ساباح سحر ناماز اوستو ماللا دان سوروش گؤر بیز بو پوللاری نیله مه لییک.

اوغلان سحر آذان چاغی گئدیر مسجیده و ماللا نامازی قورتاراندان سونرا اییلیر یاواشجا ماللا نین قولاغینا دئییر: حاجی منیم بیر اؤردییم وار ایدی...

ماللا اؤردح آدین ائشیدن کیمی باغیریر "اوغلان، ایتیل گؤروم بوردان، سن بو اؤرده یینن منی سیحدین!!!!"

عزدواج!

نام : کمال

کلاس :دوم دبستان

موزو انشا : عزدواج!

هر وقت من یک کار خوب می کنم مامانم به من می گوید

بزرگ که شدی برایت یک زن خوب می گیرم.

تا به حال من پنج تا کار خوب کرده ام و مامانم قول پنج تایش را به من داده است.

حتمن ناسرادین شاه کارهای خوب می کرده که مامانش به اندازه استادیوم آزادی برایش زن گرفته بود. ولی من مؤتقدم که اصولن انسان بایدزن بگیرد تا آدم بشود ، چون بابایمان همیشه می گوید مشکلات انسان را آدم می کند.

در عزدواج تواهم خیلی مهم است یعنی دو طرف باید به هم بخورند.

مثلن من و ساناز دختر خاله مان خیلی به هم می خوریم.

از لهاز فکری هم دو طرف باید به هم بخورند، ساناز چون سه سالش است هنوز فکر ندارد که به من بخورد ولی مامانم می گوید این ساناز از تو بیشتر هالیش می شود.

در عزدواج سن و سال اصلن مهم نیست چه بسیار آدم های بزرگی بوده اند که کارشان به تلاغ کشیده شده و چه بسیار آدم های کوچکی که نکشیده شده. مهم اشق است !

اگر اشق باشد دیگر کسی از شوهرش سکه نمی خواهد و دایی مختار هم از زندان در می آید

من تا حالا کلی سکه جم کرده ام و می خواهم همان اول قلکم را بشکنم و همه اش را به ساناز بدهم تا بعدن به زندان نروم.

مهریه و شیر بلال هیچ کس را خوشبخت نمی کند.

همین خرج های ازافی باعث می شود که زندگی سخت بشود و سر خرج عروسی دایی مختار با پدر خانومش حرفش بشود.


دایی مختار می گفت پدر خانومش چتر باز بود.. خوب شاید حقوق چتر بازی خیلی کم بوده که نتوانسته خرج عروسی را بدهد. البته من و ساناز تفافق کرده ایم که بجای شام عروسی چیپس و خلالی نمکی بدهیم. هم ارزان تر است ، هم خوشمزه تراست تازه وقتی می خوری خش خش هم می کند!


اگر آدم زن خانه دار بگیرد خیلی بهتر است و گرنه آدم مجبور می شود خودش خانه بگیرد. زن دایی مختار هم خانه دار نبود و دایی مختار مجبور شد یک زیر زمینی بگیرد. میگفت چون رهم و اجاره بالاست آنها رفته اند پایین! اما خانوم دایی مختار هم می خواست برود بالا! حتمن از زیر زمینی می ترسید. ساناز هم از زیر زمینی می ترسد برای همین هم برایش توی باغچه یک خانه درختی درست کردم. اما ساناز از آن بالا افتاد و دستش شکست. از آن موقه خاله با من قهر است.

قهر بهتر از دعواست. آدم وقتی قهر می کند بعد آشتی می کند ولی اگر دعوا کند بعد کتک کاری می کند بعد خانومش می رود دادگاه شکایت می کند بعد می آیند دایی مختار را می برند زندان!

البته زندان آدم را مرد می کند.عزدواج هم آدم را مرد می کند، اما آدم با عزدواج مرد بشود خیلی بهتر است!


این بود انشای من.